Dunyanin 4 bir tarafinda benim gibi insanlar olduguna eminim,
Ne yaparlarsa yapsinlar huzur bulamayan, hep birseyleri kovalayan ve o birseyleri tamamladiklarinda huzur bulacaklarina inanan insanlar.
Hep ayni durum, bunu ilk farkettigimde lisedeydim, universiteyi bir kazansam su icimdeki huzursuzluk gececek rahatlayacagim dedim kendime, universiteyi kazandim, sonuc degismedi.
Buyuk basliklar itibariyle sirasiyla (aradaki ufak tefek huzur bulma umutlarimi saymiyorum),
- Universiteyi bitirdigimde rahatkayacaktim,
- Askere gidince rahatlayacaktim (askerde gecirdigim zaman zarfinda huzur bulmaya yaklasmis gibiydim ki bu da isin asli ile ilgili bir ipucu veriyor sanirim)
- Is bulunca rahatlayacaktim,
- Rahat yasayip guzel para kazaninca rahatlayacaktim,
- Ve en son ulke degistirince rahatlayacaktim.
En son dedim ki daha ne yapilabilir butun hayatimi alt ust edip karimla colugumla cocugumla ulke degistiriyorum, butun bu karmasadan kargasadan kopup yeni bir hayat baslatiyorum, ama gel gor ki degisen bir sey yok, gogsumun orta yerinde ki o sikinti oldugu yerde duruyor.
Hatta Turkiye'den ayrilmadan once sevdigimiz bir arkadasimiz bir laf edince icime kurt dusurmustu zaten, "kafa ayni kafa oldugu surece hayatinda bir degisiklik olmayacak", ne yazik ki hakli cikti.
Gizem ile aramalara devam ediyoruz, huzuru bulursak buradan da paylasacagim ama asil amacim bu yasadigim gundelik huzursuzluklari ve cikarimlari paylasmak.
Fena bir giris olmadi hani, kac gundur aklimdaydi sunu bir baslatsam ilk giris yazimi yazsam su huzursuzluk hafifler mi acaba diye, bitise dogru geldigimi ve hala huzursuzlugun oldugu yerde durdugunu varsayarsak, en ufak bir etkisi olmadigini soyleyebilirim simdilik.
Hayirli ugurlu olsun.
